Nerden başlasam, nasıl anlatsam... - Where should I start, how should I explain

En son postumu yayınlayalı 2 ay olmuş... Tekne tatilimiz haricinde tatil yapmaya dahi fırsat bulamadığım yoğun bir yaz geldi, geçti... Oğlumu İstanbul da okuluna yerleştirdik. İlk ayrılık sürecini biraz zor geçirdim ama alışıyorum. Oğlumun da keyfi yerinde, okulunu, yurdunu, bölümünü seviyor,  ben de gittim gördüm ve çok hoşuma gitti, gördüklerim karşısında hani küçülsem de tekrar ben de okusam o okulda, ben de kalsam yurtta diye düşündüm bile... Tam bir öğrenci cenneti, inanılmaz medeni bir ortam...

It's been 2 months since my last post... An intense summer where we didn't even have a chance to go on a holiday except our boat trip has gone by... My son is now in his school in İstanbul. At first I had a hard time in adapting to him going but now I am getting used to it. He is happy, he liked his new school, his dorm, his department. I went to see it myself and loved it. I even wished to be smaller and start that school, stay in that dorm... It's a student heaven very civilized...

İstanbulda 15 gün kadar kaldım, hem oğlumu gördüm bir kaç kez, hemde arkadaşımla ve kuzenimle beraber olduk. Hatta bu 15 günün içerisinde bir yerlerde 3 günlüğüne Paris'e gittim geldim bile. Aslında bu Paris planımız neredeyse 6 ay öncesine dayanıyor. Bir arkadaşımla beraber kredi kartlarımızda biriken puanlarımızla "ya gidersek" mantığında uçak biletimizi almıştık, ucuz otel de bulunca atladık gittik. İkimizin de daha önce Paris'e gitmiş olduğumuz için bu gezideki çıkış noktamız minimum para sarf etmek oldu ve neredeyse tüm Paris'i yürüyerek gezdik... uzun süredir bu kadar çok yürümemişimdir herhalde, tabanlarımın ağrısı uzun süre geçmedi... Bir yeri yürüyerek gezmenin de keyfi çok farklı oluyor, insan her şeyi daha fazla algılıyor sanki...

I stayed in İstanbul for about 15 days, both to see my son and to be together with my cousin and friend. I even went to Paris for 3 days during my 15 day stay. Actually this Paris plan was a six month old plan. We'de used our credit card points to buy a plane ticket thinking that "maybe" we will go and when we found a reasonable priced hotel we hopped on the plane. As we both had been to Paris before we aimed to spend minimum money so we strolled around most of Paris on foot. I think that I hadn't walked that much since a long time. The ache of my feet didn't go away for a long time... But to stroll around on foot is something very pleasurable... it's as if you can percieve more of everything...

Bu süreçte çok fazla bir şey üretmeye fırsatım da olmadı doğrusu. Artık kışın gelmesi ile beraber daha üretken olurum sanırım. İşte koskoca yaz boyu yaptığım şeylerden bir tanesi...

During this long period I didn't have the chance to produce much. I thing I will be more productive as the winter has come. Here is something that I made during the long-long summer period. 

Ve de bu cüzdanın çantası...

And a bag to go with this wallet...

Paris ten bir kaç kare...

Çatı katlarına bayıldık...

Some Paris shots...

We loved the penthouses...

Belediyenin bisikletleri... muhtelif yerlerde bisiklet park yerleri var. Anladığımız kadarıyla kartınla alıyorsun bisikleti, işin bitince bir park yerine iade ediyorsun... Çok kullanan var...

The bicycles of the municipality... there are parking spots in various places... As we understood you grab a bicycle with your credit card and park it to one of the parking places when you are done... loads of people are using them...

Bayılırım bu arabalara, buradakiler hala çalışıyor...

Love these cars, the ones here are still working...

Bu ne diyorsanız... "aşkın kilidi" olduğuna kanaat ettik... sevgililer isim yazıp kilidi takıyorlar ve anahtarı nehre atıyorlar herhalde...

If you are thinking what this is...  we figured out that it was a "Love lock"... assumption is that lovers write their names on the lock, hang it on the bridge and throw the key in the river...

Tabii yorgunluk atmak, yemek te lazım...

Of course one needs to rest and eat...

Ve şarap içmesi... (bu arada Pariste şarap diğer içeceklerden daha ucuz)

And to drink wine... (by the way in Paris wine is cheaper then other drinks)

Kırmızı çizgili cüzdan - Wallet with red stripes

Yeni bir cüzdan tipi deneyesim vardı, denemem aşağıdaki gibi neticelendi...

I wanted to try a new wallet style, my trial ended up like this...

Pilot Cadı - Pilot witch

İnsan ne çabuk unutuyor yaptığı işi, ara verince... Ben de unutmuşum herhalde cüzdan yapmayı iki gündür bununla uğraştım. Tabii sadece unutmuş olmam değildi sorun. Cadı yapmakla çok uğraştım, cadıyı yapınca pilot şapkası ve gözlüğü ile uğraştım. Bir de sanki yeterince zorlanmıyormuşum gibi her türlü aksilik başıma geldi... iğne kırıldı, makinamın ışığı gitti, ve daha neler neler... Neyse ki sonunda bitti...

How quick can one forget the previous work that they did... I think that I have forgotten how  to make wallets so I struggled with this for the last two days. Of course my only problem was not that I forgot. I struggled with making the witch, after that I struggled with the pilot hat and eye glasses. As if my struggling wasn't enough all kinds of misfortune was with me... the needles broke, the light of the sewing machine went of, and many other things... Anyway, at last it has finished...

Bu aslında bir arkadaşımın beni düşünerek bana özel bir cüzdan yaparmısın ricasıydı. Bu arkadaşım eski bir pilot. Gerçekten çok istedim hoşuna gidecek bir şey yapabilmeyi ama bir başka ortak arkadaşımdan bitmesine yakın öğrendim ki meğer turuncu olsun istermiş. Bir turuncu lafı geçmişti aslında , "senin yaptığın turuncu cüzdanın renginden olsun" demişti ama sonra onun bahsettiği cüzdanın kahverengi olduğu ortaya çıkmıştı, dolayısıyla bu konuşmaların arasında rengin önemli olabileceğini hiç algılamamıştım. Neyse eğer okuyorsan kusura bakma arkadaşım... Zaten ben birini hedefleyerek bir şey yapmakta çok başarısızım, şahıs hedefi yerine ortaya çıkacak ürünün hedefi beni daha özgür kılıyor ve o zaman daha iyi sonuçlar alabiliyorum... yine de ben sevdim ortaya çıkanı, umarım arkadaşım da sever...

This is actually a request from one of my friends for me to make a wallet that is specifically designed for her. This friend of mine is an former pilot. I really did want to make something that she would love but today just I was about to finish it I learned from a mutual friend that her wish was me to make her an orange colored one. Actually the color orange was mentioned, she had told me "I want the same orange color that you have made" but in the end the orange color wallet that she liked turned out to be brown in color. So in between all this conversation I didn't percieve the color to be important at all. What ever, if you are reading this my friends, appologies... Anyway I'm very unsuccessfull in making something by setting someone as a goal. When my goal is the outcome instead of a person then I'm free and I can get better results... But I liked the outcome anyway, I hope that she will like it too... 

 

Gri çiçekli cüzdan - Grey wallet with flowers.

Bugün canım çok sıkkın, kendimi hiç iyi hissetmiyorum. Dün gece de uyumadım, o da muhtemelen keyifsizliğimi derinleştiriyor. Pek bir şey yüzümü güldürecek gibi değildi taa ki blogumdaki gelen yorumları farkedene kadar. "turkuazft" çoook sayıda şahane yorum bırakarak bugün yüzümde ufak ta olsa bir gülümseme oluşmasına vesile oldu. Sana ve yorum bırakan herkese sonsuz teşekkürler.
Sizinle daha önce başladığım ve bugün bitirdiğim yeni cüzdanımı paylamak isterim bugün. Bana hoş göründü, bakalım siz ne düşüneceksiniz... Bu gri kumaşın, rengi, dokusu bana çok hoş görünüyor, ama ne var ki bu kumaş ütü sevmiyor hiç. O kadar çok ütülemeye çalıştım ki. Başaramayınca vazgeçtim ve o hafif kırışık görüntüyü sevmeye karar verdim, sevdim de sanırım...

Today I feel very depressed, I don't feel well at all. Yesterday night I could not sleep and that is probably deepening my unhappyness. My face was not in a smiling mode untill I realized the comments that I had recieved in my blog.  By leaving a lot of nice comments "turkuazft" managed to make me smile a bit. I thank you and everybody else for their comments.
Today I want to share a wallet that I started some time ago and only managed to finish today. I feel it to be nice, what you'll think we'll see... I find the color and texture of this grey fabric charming but the thing is that this fabric doesn't like to be ironed at all. I tried the iron it a lot. In the end when I couldn't succeed I decided to love this wrinkled look, I suppose I did.

Keçe cüzdan - Felt wallet

En sonunda bu cüzdanı da bitirmeyi başardım. "Aşk aynı yöne bakmaktır" temalı keçe cüzdanım. Aslında ilk yapmaya başladığım cüzdanlardan biriydi ama araya başka birçok fikir girince, o fikirler nasıl olacak heyecanı ile onlara kaydı aklım ve bunu bir kenara atmıştım. Dün görünce yarım yamalak bu cüzdanı bir köşede atılmış, dedim, bari tamamlayayım, "yapılacaklar" listemden bir kalem daha sileyim. Bu "yapılacaklar" listemde sürekli bir şeyleri silmeme rağmen gittikçe uzuyor, ben bir kalem siliyorum on kalem daha ekleniyor sanki...
Fotoğraftaki diğer güzellik ise benim kıymetli mandalina ağacım olurlar...

In the end I managed to finish this wallet also. My "Love is looking at the direction" themed wallet. Actually it was one of the first wallets that I started to make but a lot of other ideas got in the way and I was so carried away with the excitement of how the ideas will turn out so I put this one away. Yesterday when I saw it undone and alone in a corner I decided to finish it. I would be able to erase an item from my "To do" list. Although I'm constantly erasing completed items from my "To do" list, it's  continiously increasing. It's like, I erase an item and have ten other items added.
The othet beauty in the picture is my precious mandarine tree....

Cüzdan kedi - Wallet cat

Bu da kedili cüzdan. Hiç hayatımda evimde kedi yada köpek beslemedim ben. Köpek almaya birçok kez heveslendim ama bizi çok kısıtlar diye hiç cesaret edemedim. Kedi ise hiç düşünmemiştim taa ki, günün birinde yavru bir kedi omzuma tırmanıp, kafasını bluzumun içine sokarak gıdımda uyumaya başlayana kadar. Ben hayatımda bu kadar sıcak, sevgi dolu bir kedi görmedim. Çok düşündüm, eve alıp getirsemmi diye ama yapmadım... Hala zaman zaman alsamıydım diye aklıma takılır.

And this is the Cat wallet. In all my life I never had any cat or dog in my house. From time to time I desired to have a dog but thinking it would restrict us, I never dared to do so. I had never thought about getting a cat till one day when a kitten climbed up to my shoulder, tucked it's head inside my blouse and started sleeping under my chin. In all my life I never saw or heard a warm blooded cat full with love like this one. I thought about taking it home but didn't..

Mor Çiçekli Cüzdan-Wallet with purple flowers

Çok güneşli, güzel, aydınlık bir güne uyandım keyifle... Neyse ki az kaldı günlerin böylesine güneşli ve aydınlık olmasına. Dün bütün günümü atölyemde geçirdim, aklımdakileri ortaya koymak için. Sabah başladım akşam artık kocama ilgi göstermek adına çıktım yukarı. İyi ki de çıktım aslında, meğer hava kararmış ben farketmemişim, acıkmışım onu bile fark etmemişim... Şu sıralar o kadar çok fikir uçuşuyor ki aklımda, yemimi suyumu versinler kimse bana bulaşmasın istiyorum. Ama bu tabii ki pek mümkün olmuyor sosyal yaşamım, üniversite sınavına hazırlanan oğlum, kolu kırık ve doktor kontrolünde olması gereken annem, kişisel ihtiyaçlarım, v.s, v.s...  Gerçi bunlar beni dengede tutuyor, olmasalar, aylar sonra, dağ adamı gibi, aç, bilaç, perişan ve delirmiş olarak bulabilirdim kendimi... Aslında orada çalışmaya devam edebilmek için de biraz beynime dur demem, hiç olmazsa atölyeyi toplamam, yeni bir düzenleme yapmam lazım. Atölye dediğim yer bizim evin neredeyse hiç kullanılmayan bodrum katı,  normal bir oturma odasıydı bir zamanlar, şu an korku filminden bir sahne gibi... bütün koltukların ve mobilyaların üzerinden kumaşlar, ipler, fermuarlar sarkıyor. Arada bu düzenlemeyi yapmak niyetiyle aşağıya iniyorum inmesine ama hipnotize olmuş gibi kumaşlara yönelip bir şeyler yapmaya başlıyorum.

Ve işte yeni bir cüzdan....

I woke up with pleasure to a very sunny, beautiful, bright day... thankfully the day's being this sunny and bright is near by. Yesterday I spent all my day in my studio to produce what I have in my mind. I started in the morning and went upstairs only to show some interest in my husband. I'm glad that I did so, as I realized I wasn't aware of the sunset, I was so hungry and I wasn't even aware of that. Nowadays there are so many ideas running around in my head, I want somebody to give me my food and water and leave my alone. But of course this is not possible becuse of my social life, my son who is preparing for the university exams, my mum who has to regularly see the doctor because of her broken arm, my personal needs etc., etc., In reality these are the things that maintain my balance, if they weren't there I could find myself starving, wretched, turned nuts just like a cave man.... Actually I need to say stop to my mind in order to be able to continiue working there. At least I need to tidy up and organise the studio. The place I call the studio is the practically the never used basement flat of our house. It was a normal living room once but now it looks like a scene out of a horror movie... there are fabrics, threads, zippers dangeling on all the sofas and furniture. Once in a while I do go downstairs with the intention to do this organisation but instead, start doing things with my fabric as if I'm hypnotized. 

And now here is a new wallet...

Ön kapak- Front cover

Arka-Back

İçi-The inside

Evler cüzdan - Houses wallet

Bir kaç gündür gündelik koşuşturmaca içerisinde vakit buldukça kendimi atölyeme kapatıyorum. Aklımda öyle çok şey var ki yapmak istediğim ama maalesef ellerim aklıma yetişemiyor. Aklıma gelenleri da not almadığım için unutuyorum gidiyor. Gerçi zaman içerisinde bir yerlerden çıkıveriyor bazıları, bu cüzdanda olduğu gibi....

For the last couple of days I've been closing my self up in my workshop whenever I find some time in between my daily activities. I have so many ideas that I would like to produce but unfortunately my hands can not catch up with my mind. Because I don't take notes of what I have in my mind, I forget them. Though, from time to time, some pop up from where they are, as it happened in this wallet....