Nerden başlasam, nasıl anlatsam... - Where should I start, how should I explain

En son postumu yayınlayalı 2 ay olmuş... Tekne tatilimiz haricinde tatil yapmaya dahi fırsat bulamadığım yoğun bir yaz geldi, geçti... Oğlumu İstanbul da okuluna yerleştirdik. İlk ayrılık sürecini biraz zor geçirdim ama alışıyorum. Oğlumun da keyfi yerinde, okulunu, yurdunu, bölümünü seviyor,  ben de gittim gördüm ve çok hoşuma gitti, gördüklerim karşısında hani küçülsem de tekrar ben de okusam o okulda, ben de kalsam yurtta diye düşündüm bile... Tam bir öğrenci cenneti, inanılmaz medeni bir ortam...

It's been 2 months since my last post... An intense summer where we didn't even have a chance to go on a holiday except our boat trip has gone by... My son is now in his school in İstanbul. At first I had a hard time in adapting to him going but now I am getting used to it. He is happy, he liked his new school, his dorm, his department. I went to see it myself and loved it. I even wished to be smaller and start that school, stay in that dorm... It's a student heaven very civilized...

İstanbulda 15 gün kadar kaldım, hem oğlumu gördüm bir kaç kez, hemde arkadaşımla ve kuzenimle beraber olduk. Hatta bu 15 günün içerisinde bir yerlerde 3 günlüğüne Paris'e gittim geldim bile. Aslında bu Paris planımız neredeyse 6 ay öncesine dayanıyor. Bir arkadaşımla beraber kredi kartlarımızda biriken puanlarımızla "ya gidersek" mantığında uçak biletimizi almıştık, ucuz otel de bulunca atladık gittik. İkimizin de daha önce Paris'e gitmiş olduğumuz için bu gezideki çıkış noktamız minimum para sarf etmek oldu ve neredeyse tüm Paris'i yürüyerek gezdik... uzun süredir bu kadar çok yürümemişimdir herhalde, tabanlarımın ağrısı uzun süre geçmedi... Bir yeri yürüyerek gezmenin de keyfi çok farklı oluyor, insan her şeyi daha fazla algılıyor sanki...

I stayed in İstanbul for about 15 days, both to see my son and to be together with my cousin and friend. I even went to Paris for 3 days during my 15 day stay. Actually this Paris plan was a six month old plan. We'de used our credit card points to buy a plane ticket thinking that "maybe" we will go and when we found a reasonable priced hotel we hopped on the plane. As we both had been to Paris before we aimed to spend minimum money so we strolled around most of Paris on foot. I think that I hadn't walked that much since a long time. The ache of my feet didn't go away for a long time... But to stroll around on foot is something very pleasurable... it's as if you can percieve more of everything...

Bu süreçte çok fazla bir şey üretmeye fırsatım da olmadı doğrusu. Artık kışın gelmesi ile beraber daha üretken olurum sanırım. İşte koskoca yaz boyu yaptığım şeylerden bir tanesi...

During this long period I didn't have the chance to produce much. I thing I will be more productive as the winter has come. Here is something that I made during the long-long summer period. 

Ve de bu cüzdanın çantası...

And a bag to go with this wallet...

Paris ten bir kaç kare...

Çatı katlarına bayıldık...

Some Paris shots...

We loved the penthouses...

Belediyenin bisikletleri... muhtelif yerlerde bisiklet park yerleri var. Anladığımız kadarıyla kartınla alıyorsun bisikleti, işin bitince bir park yerine iade ediyorsun... Çok kullanan var...

The bicycles of the municipality... there are parking spots in various places... As we understood you grab a bicycle with your credit card and park it to one of the parking places when you are done... loads of people are using them...

Bayılırım bu arabalara, buradakiler hala çalışıyor...

Love these cars, the ones here are still working...

Bu ne diyorsanız... "aşkın kilidi" olduğuna kanaat ettik... sevgililer isim yazıp kilidi takıyorlar ve anahtarı nehre atıyorlar herhalde...

If you are thinking what this is...  we figured out that it was a "Love lock"... assumption is that lovers write their names on the lock, hang it on the bridge and throw the key in the river...

Tabii yorgunluk atmak, yemek te lazım...

Of course one needs to rest and eat...

Ve şarap içmesi... (bu arada Pariste şarap diğer içeceklerden daha ucuz)

And to drink wine... (by the way in Paris wine is cheaper then other drinks)

Kuşlu çanta - Bag with bird

Yarın sabah oğlum üniversite sınavına giriyor, yüreğim pır-pır. Birazda orada yanlarında değilim diye vicdan azabı çekiyorum, kendimi hayal ettiğim bir şeyi elimden kaçırmış gibi hissediyorum. Hep oğlum bu sınava girdiğinde onu okulun bahçesinde beklemekle ilgili bir hayalim vardı. Kısmet değilmiş, naapalım, sağlık olsun. Onunla ilgili bütün dileğim kendini mutlu hissetmesi, aldığı sonuçtan tatmin olması, hayırlısını istiyorum kısaca. Yaşım ilerledikçe, bu hayırlısı kelimesini de pek sever oldum...
Bu aşağıdaki çanta da İstanbul'a yola çıkmadan önceki gün bitirmeyi başardığım bir çanta. İstanbul'a bununla geldim, pek rahat ettim. Hem çapraz asılıyor, hemde omuzuna asmak için sapını kısaltabiliyorsun. Aşağıdaki resimler de her iki kullanım şekli de yer alıyor... Birde gizli bir cep telefonu bölmesi var çantanın sapının altında, ama resimlerde görünmüyor. Adı üstünde, gizli işte...

Tomorrow morning my son will be entering the university exam, I'm excited. I'm also feeling a bit guilty for not being together with them. I feel as if I've missed something that I've dreamed of. I always had dreamed of waiting my son outside in the school backyard while he was doing his exam. I guess it was not meant to be that way. 
Considering him, I only want him to feel happy and content of the outcome he achieves. 
This bag below is one that I managed to finish just before my trip to İstanbul. I came here with this bag and found it to be very comfotable. You can either use it as a hipster bag or a shoulder bag by shortening the strap. I showed both ways for usage in the pictures below. And, it has a secret section for a mobile phone which is hidden under the strap but it's not visable in the pictures. I told you it was secret...  

Bu da iç detayları... Tüm çanta boyutunda kocaman bir fermuarlı iç göz, çanta sapının altında gizli göz, mıknatıslı kapama...

And this is the details of the inside... A big zippered section that is the same size as the bag itself, a secret section under the handle, magnetic closure...

Laptop çantası - Laptop case

Biz her ay bir kere kızlar gecesi yaparız. Bu sene çok aksattık bu geceleri. Cumartesi gecesi yemekteyken bu çarşamba bir kızlar gecesi yapmaya karar verdik ve kocaları ve biricik yavrularımızı (yavruların en küçüğü de 8.sınıfta) kendi kaderleriyle baş başa bırakarak keyif içinde yöneldik bu birlikteliğimize. Türlü konuları mütalaa ettikten sonra konu benim "eserlerime" geldi. Arkadaşlarımdan biri - Nükhet - "Cüzdanların güzel ama keşke ipod veya laptop çantası yapsan" yorumunda bulundu. O ısrar ettikçe ben yerlere yapıştım, bunu yapmamın mümkün olmadığını anlatmak için. Dedim ki "Laptop taşıyan çanta sağlam olmalı, ben sağlayamam o güvenilirlikte bir sağlamlık". Ama içime şeytan girmişti bir kere... Sabah uyandım, "Evet, evet yapabilirim" duygusuyla ve başladım dikmeye... Sonuç aşağıdaki resimlerde ve bu çanta benim dizüstü bilgisayarımı bile güven içinde taşıyabiliyor...bu önemli bir kavram, çünkü benim dizüstüm biraz daha büyüyünce dizüstünden masa üstü bilgisayara terfi edebilecek modda....eski olduğu için şimdikilerden büyük ve ağır. Analı- Kızlı kavramının "Analı" kısmı bu çanta...BU arada hafta sonu aile yemeği  olmayacakmış... Bugün eşim basın açıklaması yaptı...

İçimdeki şeyten - The devil inside

We go out on a girls night once every month. This year we hindered this a lot. This Saturday when we were out dinning we decided to do a girls night on wednesday so we deserted our husbands and our beloved youngsters (the youngest youngster is in the 8th grade by the way) to their own destinies and headed to our togetherness. After scrutinizing various subjects, the subject landed on my "creations". One of my friends - Nükhet- had a comment  "your wallets are very nice, but I wish you would make same ipod or laptop cases". As she insisted on this, I was groveling on the ground to tell her that, making this is not possible. I told her " a laptop case should be solid, I would not be able to provide a solidness that reliable". But the devil was inside of me... I woke up in the morning, with the feeling of "Yes, yes I can do it" I started sewing one... The result is in the pictures below and it can even carry my laptap reliably... This is an important concept as my laptop is in a state that it may one day turn into a desk top if it grows a little bit more... As it's old, it's bigger and heavier then the ones sold in these days. It's the mum part of the mum & daughter concept... By the way, today I learned that the family dinner would not happen this weekend... Today my husband made a press release on the subject...

Biz Kızlar (Cumartesi gecesinden bir foto) -  Us girls (Photo from saturday night)

Analı kızlı - Mum & daughter

Barış - Peace

Günlerdir güzel yorumlarını benden esirgemeyen herkese çok teşekkür ediyorum. Meğer ne kadar önemliymiş bu yorumları almak, ne kadar motive ediciymiş... Resmen sanki maaşlı iş immiş de, görevimi yerine getirmezsem haksızlık yapmış olurum misali, bir sorumluluk duygusu veriyorlar bana. Yanlış anlamayın, çok keyif alıyorum, keyifli bir sorumluluk duygusu bu. En çokta, bu motivasyon aklıma yapılası birçok şeyi getiriyor onu seviyorum, fikirler uçuşuyor aklımda, öyle ki bazen rüyamda bile görüyorum ne yapacağımı. İşte aklıma gelen ve hemen yapmaya koyulduğum bir cüzdan (süslemesi). Bunu aslında bir arkadaşıma yaptım, doğum günü hediyesi olarak. Barış işaretini ben pek severim, o da sever diye düşündüm.

I thank everybody who is not withholding their beautifull comments. Recieving these comments is apparently very important and motivating... I feel a responsibility as if I am working and recieving a salary and if I don't fullfill my obligation  it will be unfair. Don't get it wrong, I'm feel joyfull, it's a pleasurable responsibility feeling.  I like this motivation most of all as it brings a lot of do-able things to my mind. My mind is blowing with ideas, I even see the thing that I want to do in my dream. Here is a wallet (decoration) that came to my mind and I started doing it instantly. Actually, I did this for a friend, as a birthday present. I love the peace sign myself, I thought that she will like it too. 

Resimlerden net görülmüyor, gri kumaş, ketenimsi bir kumaş. Cüzdanın içi ise herzaman ki gibi. 

It's not very clear in the pictures, the grey fabric is linen like fabric. The inside of the wallet is like always. 

Keçe çanta - Felt bag

Dün gece arkadaşlarımızla beraber yemekteydik. Normalde her birimizin yaş gününde toplanıyoruz.Tabii bazı yaş günleri aynı zamana denk gelince 2li-3lü yaş günü kutladığımızda oluyor. 12 kişi olmamıza rağmen her aya bir kutlama olmuyor dolayısıyla. Kutlama demekle beraber yemeğe gitmeyi kastediyorum, doğum günü bahane. Geçen hafta, "en yakın yaşgünü ne zamannnn? Amma uzun oldu görüşmüyoruz, benn çok özledimmm", diye söylendim durdum. Sanırım geçen yıllarda aralarda da çok toplandık ve ben yaş günlerindeki üç ay boşluğu hissetmedim. Tabii bu sene kardan kıştan herkes eve tıkılınca, kendini hissettirdi. Allahtan bir arkadaşımız, benim yaptığım gibi sadece söylenmek yerine "hadi buluşalım" eylemine geçince, buluşabildik. Çok eğlendik, güldük, özlem giderdik. Oldukça geç saatte geldik eve. Sabah zor uyandım ve günümü mutlu ve tembel geçirmek istedim. Dolayısıyla bugün sadece daha önce genel hatlarıyla bitirdiğim ama ufak tefek eksikleri kalan çantamın eksiklerini giderdim.

Yesterday night we were out dining with our friends. Normally we meet for the birthdays. When some of the birthdays are on the same month we celebrate them in 2's or 3's. So, although we are 12 people we don't have a celebration every month. What I mean by celebration is to go out to a restaurant, birthday celebration is our excuse. Last week I was grumbling "when is the next birthday? It has been a very long time, I miss themmmm". I think in the previous years we met in between birthdays a lot so I didn't feel this 3 month gap. Of course this year because of the winter and snow everybody was crammedi ndoors. Thanks god, one of our friends took the action of "lets meet",  instead of just grumbling about it like me, so we could meet. We had great fun, laughed, satisfied our cravings. We came back home quite late. I had difficulty in waking up in the morning and I prefered to spend my day happy and lazy. So today I just completed my bag that I had more or less finished before.