Pembe ve Romatik- Pink and Romantic

Bu yaz yeğenim benden nişanlısı (şimdi karısı oldu) için bir şey dikmemi istemişti. Bir fotoğraf makinesi kılıfı... Yaz boyu, ne zaman atölyeme insem hep aklıma geldi bu istek ama ne yapacağıma bir türlü karar veremedim. Geçenlerde ne yapsam acaba diye düşünürken birden bu kılıfı yapmak istedim.  Amacım pembe ve romantik bir kılıf dikmekti... ve sonuç budur... "Pembe ve romantik diyorsun da bu NE?" diye sormayın sakın, ben de bilmiyorum... Ama biraz da kendimi savunayım; evlerden biri Pembe(msi), ağaç kalp şeklinde= romantik... Herhalde böyle düşündüm yaparken... Yoksa renk ve romantizm algımda bir deformasyon yok... yoktur... olamaz... yoksa olabilir mi?... (sonuca bakınca) var...  Artık yenisini yapacağım, ne yapayım... Zaten biraz fazla büyük oldu....

This summer my nephew asked me to sew something for his fiancee(now his wife). A camera case... All summer long whenever I went down to my workshop I remembered this wish but I couldn't decide what it will look like... Recently I was trying to decide what to make and suddenly I wanted to make this case. My aim was to make a Pink and Romatic case... and the result is this. Please don't ask "You said Pink and Romantic, so what's this?", I have no answer to this... Well, to defend my self; one of the houses is pink(ish), the tree is in the shape of a heart=romantic... While sewing it, I probably was thinking this...  I don't have any deformation in my color and romaticism perception... I don't think I have... No way.... or is this posiible?... (looking at the end result) I do have... Well I'm going to sew a new one... it was far too big anyway...

Hani kendime yazın kitap ayracı modunda kartvizit yapmıştım ya... Onları hiç kullanamadım.... Çantama attıklarım çantamın karmaşası içerisinde telef oldu, ne zaman ihtiyacım olsa yanımda olamadılar.. Bende bir kartvizit kesesi diktim kendime ve şimdilik çantamın içinde sağlam duruyorlar...

You know, in the summer I made myself a name card that could be used as a bookmark... I couldn't use them at all... The ones that I dipped into my handbag were wasted in the chaos of the bag and whenever I needed one I didn't have any... So I sew myself a name card case and now they are safe in my hand bag.  

Ultrabook çantası - Ultrabook bag

Yakın bir arkadaşımın önerisi ile onunla beraber Mine kursuna gitmeye başladım. Bu kursta bir şeyler yapabilmek için Mine tozlarının yanı sıra bakır plakalara ihtiyacımız var. Biz de dün bir parça bakır almak bahanesi ile Hamamönünden başlayarak, Samanpazarı, At pazarı... gezdik... bütün gün... Girmediğimiz dükkan, oturmadığımız cafe kalmadı neredeyse... En sonunda hava kararmaya başlayınca bakır almamız gerektiğini hatırlayabildik... Bütün paramızı harcadığımız için zar-zor çantalarızın ücra köşelerinden bulduk bakır paramızı... Neyse ki misyonumuzu tamamlayabildik, bir bakır alamadan dönmekte vardı... Yakında yaptığım mine çalışmalarını da paylaşmaya başlarım... Mine çalışmak ne kadar keyifli gelecek bana henüz bilmiyorum ama ön hazırlık (bakır almaya gitmek) kısmı şahane oldu.
Bu çantayı Ultrabook çantası olarak yapmıştım. Öndeki kalpler cep aslında... Üzerinde o kadar çok kalp olunca da resmini çekerken Elif Şafağın Aşk kitabını koymuşum, şimdi fark ettim...

I started an Emay course with the recomendation of a very close friend of mine. In order to be able to do things in this course you need copper plates besides the Emay powder. Yesterday for the intention of buying copper we were in Hamamönü, Saman pazarı, At Pazarı... all day... We had a look at nearly all the shops, sat in most of the cafe's... In the end when it started to get dark we remembered that our intention was to buy copper... As we had spent all our money we had to fish inside our hand bags to be able to find the copper money... Any way we were able to complete our mission, we could have easily returned home without any copper... I will share my Emay work soon... I have no idea how much fun I will percieve of the Emay work yet but the preperation stage (going out to buy copper) was brilliant.
I'de sewn this bag as an Ultra book bag. The hearts on the front are pockets actually... 

Şemsiyeli kız - Girl with umbrella

Bu da yine bir tablet bilgisayar kılıfı, üzerini ise şemsiyeli bir kadın süslüyor. Yağmurlar başlayınca Şemsiyeli ve pardesülü olmasını mevsimsel ahval ve şartlara çok uygun buldum. Paris te gezerken pek öyle mağaza filan bakmadım nasılsa bir şey almayacağım diye. Fakat bir mağaza beni içine çekti resmen. Adı Desigual ve içindeki tüm kıyafetler hipi yada bohem tarzda. Tüm ürünleri çiçekli,işlemeli hatta etekleri genelde eğri kesimli... Mağazanın içerisindeki  her şeye gönül gezdirdim, hatta işlemeli bir ayakkabılar vardı elimden bırakamadım. Fakat tabii fiyatları oldukça yüksek olduğu için bir süre sonra bilincim yerine geldi ve girdiğim gibi aynen çıktım mağazanın içinden, sonrada tekrar bilincimi yitirme olasılığına karşı o mağazayı nerede görsem, görmezden geldim. İşte o mağazada çiçekli ve işlemeli pardesüler, paltolar vardı. Aşağıdaki kızımın pardesüsünün çiçekli olması şimdi resimlerine bakarken bana o mağazadaki muhteşem pardesüleri anımsattı. 

This is another tablet case dressed with a women holding an umbrella. I found it to be very suitable with the seasonal conditions as the rains have started. When I was in Paris I didn't look at any shops as I was not in the intention of buying anything. But there was a shop that actually sucked me inside. Name is Desigual and everything inside has a hippy or bohemian style. All the products are flowery, embroidered and even most of the skirt parts were crooked... I desired to buy everything they had in the shop, I even  couldn't let go of a pair of embroidered shoes. But as the prices were high and my consciousness came back again in time I left the shop empty handed. Afterwards whenever I saw the shop I acted as if it wasn't there just in the fear of losing my consciousness back again. In that shop they had flowery and embroided raincoats and coats. Now lookiing in the photos below just reminded me of those gorgeous coats. 

Kapama kısmını yaparken evde cam boncuklarımı buldum ve onlardan birini kullandım. Diğer renkli boncuklar ise benim geçmişteki polimer kil boncuk çalışmalarımdan. Fotoğrafı çok yakından çektiğim için sanırım biraz bulanık çıkmış bu boncuklar...

While I was making the closure part I found my glass beads in the house and used one of them for it. The other colored beads are products of my polimer clay work in the past. The picture of these beads look a little bit blurry, I guess because I took their picture from a very short distance.

Meleklerle yaşamak - Living with angels

Daha önceki bir yazımda demiştim ya melekleri çok severim diye.  İşte dün beni evden çıkartmayan projem buydu. Bir çanta dikerken bir anda bunları yapmak aklıma düşünce hemen işe koyuldum ve bitirdim. Gece çektiğim resimleri beğenmiyorum, o yüzden bunları dün paylaşamamıştım burada... Gündüzü, havanın aydınlık ve güneşli olduğu bir zamanı bekledim resmini çekmek için. Resim çekmek ne kadar zor bir şey... Bir türlü nereye koysam da resmini çeksem bilemedim, o yüzdendir ki aklıma gelen her türlü yerde çektiğim resimleri paylaşıyorum. Çok sevimli geldiler bana... Size???

I'de already told you about my love for angels in one of my earlier posts. This is the project that made me stay at home yesterday. While I was sewing a bag this came into my mind and I buckled down to work and finished these. I don't like pictures taken in the night time,  that was the reason I didn't share them yesterday... I waited for the daytime , the time when it's full of light and sunny in order to picture them. Taking a photo is such a struggle... I couldn't decide where I should locate them for the picture so I'm sharing the photos that I took in every spot that I could think of. I think that they look cute... And you???

Keçe kılıf, kalpli - Felt case, with heart

Bugün dışarıda işlerim vardı ama canım çıkmayı istemediği için hepsini erteledim. Dün gece geç saatlere kadar internette dolandım, epeydir çok ta bakamamıştım, blogları gezdim... özlemişim... Sonra bulduğum bir yarışmaya katılasım geldi... "Bumerang"'ın yarışmasına denk geldim. Aslında bu yarışmaya daha önce "Turuncu Odanın" blogunda denk gelmiş hatta oylamış ama kendim katılmak adına ilgilenmemiştim. Gece'nin bir yarısı  yazarkafe'ye bir şeyler yazmak için girdiğimde dikkatimi çekti ve formu doldurarak yolladım. Aslında başvurduğum kategori yerine başka bir kategoriden katılımım onaylandı. "En çalışkan blog" kategorisi. Bu yaz ki durumumu saymazsak çalışkan sayılırım, değil mi? Bilmiyorum sistemin nasıl işlediğini ama dışarıdan insanlar oylayabiliyor, her ne kadar ben açıklamasından bunu anlamıyorsam da... Eğer oy vermek isterseniz sol üstteki yeşil kutuya tıklarsanız sizi direkt olarak oy verebileceğiniz sayfaya götürüyor.

Gelelim bu gün ki paylaşımıma... Keçe bir Ipad kılıfı ya da çantası... Gri - kırmızı - beyaz... Takılmıştım bu renklerle bir şey yapmaya, ortaya bu çıktı... Nasıl olmuş???

Today I had things to do outside but I didn't want to leave home so I delayed them all. Yesterday night I surfed the internet till late, I visited blogs I hadn't been able to have a look at since long... I realized that I'de missed them... Then I felt a desire to enter a competition that came up my way...  I came across the "Bumerang" competion... Actually I'de seen this one in "Turuncu oda"'s blog, even voted for her but hadn't cared about entering my self. Yesterday late at night when I went to "yazarkafe" to submit a post it caught my eye so I filled in the form and sent it. Actually I recieved an aproval for my application from another category instead of the one that I'de applied for.  "The most hard working blog". If we skip this summer I could be called hard working, don't you think so? I don't know how the system works  but despite my understanding of the explanation I see that every body can vote.... If you would like to vote you can click on the green box that is on the left side above, it will direct you to the voting page... 

Let's get to what I will share with you guys today... A felt Ipad case or bag... Grey - red - white... I was so badly wanting to make something in these colors, this came up... What do you think of it?

Çift taraflı çanta nasıl dikilir - How to sew a reversable bag.

Tatil bitti, oğlum geldi ve gitti. Aslında 1 hafta kısa bir süreymiş meğer... Yetmedi bana... Bana da kalmadı ki... arkadaşlarını özlemiş olduğundan hep bir organizasyonu oldu arkadaşları ile beraber. Sadece arkadaşları da değil tabii ki; anneanne, Babaanne, Dede, Hala... O gelmeden önce bir dünya yemek yapmıştım, bugün döktüm çoğunu. Dün akşam da yolcu ettik. Öyle zor bilet bulabildik ki, bulamasaydık biz götürecektik arabayla ama bir otobüsün ek seferinde yer bulmayı başardık. 17:31 arabası. AŞTİ acaip kalabalık tı. Herkes elinde bavul, o kalabalık içerisinde ilerlemeye ve otobüsünü bulmaya çalışıyordu, Otobüslerin çoğu perona yanaşamadı bile. Bizim 17:31 seferimiz 18:15 te ancak kalkabildi. Her bayram mı böyle oluyor acaba diye düşündüm, belki de Ankara da ki 29 Ekim yürüyüşüne biber gazı eşliğinde katılmak için gelmeyi başaranlar da vardır, kim bilir...
Bu çantayı yazın dikmiştim ve o kadar rahat ettim ki, bütün yaz elimden bırakamadım. Dikerken her aşamasını resimlemiştim günün birinde bir eğitsel hazırlarım niyetiyle... Gün bugünmüş..

Holiday is over,my son came and left. Apperently  one week turned out to be a very short period...  It wasn't enough for me... I couldn't have him to myself a lot... He had missed his friends so they always had something going on. Of course it wasn't only his friends; Grand parents, aunty...  I'de cooked a lot of food before he came but today I had to bin most of it. We sent him off yesterday evening. It was very hard to be able to get a ticket, if we couldn't have found one we would take him with our car, but we managed to get a place in one of the coach companies additional run. It was the 17:31 coach. AŞTİ was very crowded. Everybody was trying to move forward with a suitcase to find their coach. Most of the buses couldn't even get near any platform. Our 17:31 run could only depart at 18:15. I don't know if it's like this in all the religious holidays, maybe there were people who had succeded to come for the Ankara , 29 october march that was accompanied by tear gas, who knows...
I'de sewn this bag in the summer and I found it to be so comfortable that I used it all summer. While I was sewing it, I'de taken a photo of every stage thinking that I will prepare a tutorial some day... The day is today...

Bu çantanın eğitseli için aşağıdaki resme tıklayabilirsiniz..

For the tutorial of this bag you can click the picture below...

Sonbahar İPad çantası -Autumn İpad case

Bugün yine yoğun geçen bir gün oldu benim için. Gece çok geç yatmış olmama rağmen sabah saat 6 sularında  kalktık, eşimle beraber... Sarp'ım gelecekti  bu saatlerde... Aynı okulda olan yakın bir arkadaşının ailesi otobüsten ikisini de alıp Sarp'ı eve getirecekti, ben de beraberce çocuklarımızla hasret giderelim diye  kahvaltı hazırlayayım dedim.  Ama tabii İstanbul'dan gelen otobüs olunca saat 9 gibi ancak gelebildi. Olsun... oğlum, Sarp'ım geldi ya, erken uyanmaya değdi... Sonrasında ise gün şöyle geçti... güzel ve uzun süren bir kahvaltı... annemi görmeye gitmek (o'da yazlıktan dün gece gelmişti).... eşimi İtalya'ya yolcu etmek (bayram olduğunu unutup bu tarihi vermiş haftalar önce, her türlü itirazıma rağmen iptal edemedi)... Sarp'ın arkadaşlarını görmek adına evden gidiş-gelişleri, arkadaşlarının onu görmeye gelmesi-gitmesi derken gün bitti...

Today was an another intense day. Although I'de gone to sleep late last night I woke up at around 6 in the morning, together with my husband... My son Sarp would be here any moment... The familiy of one of his close friends from the same uni. would take them from the bus stop and bring Sarp home, So I prepared breakfast so that we could be all together and have a good chat. But of course as it was a bus from İstanbul it could arive at around 9 o'clock. What ever... My son is here, it was worth me waking up early... And then my day was like... A nice and long breakfast... going to see my mum ( she had just returned back from their summer house yesterday night)... Sending my husband off to Italy (weeks ago he had promised to come this week forgetting that it was a holiday period, although I objected to this a lot he couldn't cancel it)... Sarp's going and comming back to the house in the name of visiting his friends, his friend's comming ang going in order to visit him... and the day ended...

Benim sonbahar'la pek aram yoktur... Aslında bu mevsimdeki doğa'yı sevsem de yine de sonbahar karamsar ve hüzünlü gelir bana... Ve bu da dün bitirdiğim sonbahar ipad kılıfı... Sonbahar neşesi...

I don't like autumn much... I like the nature in this season but  still I percieve autumn to be a bit pessimistic and sad.... And this is the autumn ipad case that I'de finished yesterday...  Autumn joy...

Nerden başlasam, nasıl anlatsam... - Where should I start, how should I explain

En son postumu yayınlayalı 2 ay olmuş... Tekne tatilimiz haricinde tatil yapmaya dahi fırsat bulamadığım yoğun bir yaz geldi, geçti... Oğlumu İstanbul da okuluna yerleştirdik. İlk ayrılık sürecini biraz zor geçirdim ama alışıyorum. Oğlumun da keyfi yerinde, okulunu, yurdunu, bölümünü seviyor,  ben de gittim gördüm ve çok hoşuma gitti, gördüklerim karşısında hani küçülsem de tekrar ben de okusam o okulda, ben de kalsam yurtta diye düşündüm bile... Tam bir öğrenci cenneti, inanılmaz medeni bir ortam...

It's been 2 months since my last post... An intense summer where we didn't even have a chance to go on a holiday except our boat trip has gone by... My son is now in his school in İstanbul. At first I had a hard time in adapting to him going but now I am getting used to it. He is happy, he liked his new school, his dorm, his department. I went to see it myself and loved it. I even wished to be smaller and start that school, stay in that dorm... It's a student heaven very civilized...

İstanbulda 15 gün kadar kaldım, hem oğlumu gördüm bir kaç kez, hemde arkadaşımla ve kuzenimle beraber olduk. Hatta bu 15 günün içerisinde bir yerlerde 3 günlüğüne Paris'e gittim geldim bile. Aslında bu Paris planımız neredeyse 6 ay öncesine dayanıyor. Bir arkadaşımla beraber kredi kartlarımızda biriken puanlarımızla "ya gidersek" mantığında uçak biletimizi almıştık, ucuz otel de bulunca atladık gittik. İkimizin de daha önce Paris'e gitmiş olduğumuz için bu gezideki çıkış noktamız minimum para sarf etmek oldu ve neredeyse tüm Paris'i yürüyerek gezdik... uzun süredir bu kadar çok yürümemişimdir herhalde, tabanlarımın ağrısı uzun süre geçmedi... Bir yeri yürüyerek gezmenin de keyfi çok farklı oluyor, insan her şeyi daha fazla algılıyor sanki...

I stayed in İstanbul for about 15 days, both to see my son and to be together with my cousin and friend. I even went to Paris for 3 days during my 15 day stay. Actually this Paris plan was a six month old plan. We'de used our credit card points to buy a plane ticket thinking that "maybe" we will go and when we found a reasonable priced hotel we hopped on the plane. As we both had been to Paris before we aimed to spend minimum money so we strolled around most of Paris on foot. I think that I hadn't walked that much since a long time. The ache of my feet didn't go away for a long time... But to stroll around on foot is something very pleasurable... it's as if you can percieve more of everything...

Bu süreçte çok fazla bir şey üretmeye fırsatım da olmadı doğrusu. Artık kışın gelmesi ile beraber daha üretken olurum sanırım. İşte koskoca yaz boyu yaptığım şeylerden bir tanesi...

During this long period I didn't have the chance to produce much. I thing I will be more productive as the winter has come. Here is something that I made during the long-long summer period. 

Ve de bu cüzdanın çantası...

And a bag to go with this wallet...

Paris ten bir kaç kare...

Çatı katlarına bayıldık...

Some Paris shots...

We loved the penthouses...

Belediyenin bisikletleri... muhtelif yerlerde bisiklet park yerleri var. Anladığımız kadarıyla kartınla alıyorsun bisikleti, işin bitince bir park yerine iade ediyorsun... Çok kullanan var...

The bicycles of the municipality... there are parking spots in various places... As we understood you grab a bicycle with your credit card and park it to one of the parking places when you are done... loads of people are using them...

Bayılırım bu arabalara, buradakiler hala çalışıyor...

Love these cars, the ones here are still working...

Bu ne diyorsanız... "aşkın kilidi" olduğuna kanaat ettik... sevgililer isim yazıp kilidi takıyorlar ve anahtarı nehre atıyorlar herhalde...

If you are thinking what this is...  we figured out that it was a "Love lock"... assumption is that lovers write their names on the lock, hang it on the bridge and throw the key in the river...

Tabii yorgunluk atmak, yemek te lazım...

Of course one needs to rest and eat...

Ve şarap içmesi... (bu arada Pariste şarap diğer içeceklerden daha ucuz)

And to drink wine... (by the way in Paris wine is cheaper then other drinks)