Mine denemeleri - Enamaling trials

Bugün mine kursunda bakırı makine ile temizlerken gözüme bir şey kaçtı. Gözümü açamadım, kıpkırmızı oldu. Gülnur'la beraber gözümün içinde ne ola ki diye aradık taradık, en sonunda bir şey gördük gözkapağımın altına sıkışmış... Çıkarmak için Gülnur, ben, Japon öğretmenimiz seferber olduysa da çıkaramadık bir türlü. Tam ben artık bir hastaneye gideyim, bu böyle olmayacak derken Gülnur sayesinde tanıştığım Şengül arkadaşım olayı duyup bir başka kurstan çıkıp yetişti ve gözümdeki şeyi çıkarmayı başardı, Japon öğretmenimizin kulak pamuğu niyetine yapmış olduğu üzerine pamuk dolanmış bir çubuk yardımı ile. Bir göz için oldukça büyük sayılabilecek bakır bir parça çıktı ve ben onun çıkmasıyla inanılmaz rahatladım. Yardım eden herkese kocaman teşekkürler, hele Şengül günümü kurtardı. O halde, gözüm kapalı ve akarken nasıl araba kullanıp ta bir hastaneye ulaşabilirdim onu bile bilmiyorum. Bakır temizleme işi bana bu anlamda zor geldi, zaten çıkan tozlar sebebiyle her Cumartesi yatana kadar burnum yanıyor ve akıyordu, ki bu hafta maske kullanmaya başlamıştım  ama demek ki  artık bir de bir iş gözlüğü kullanacağım, en kötü evdeki yüzme gözlüklerinden birini alırım yanıma... Tabii bugün gözümle uğraşmaktan yaptığım işi bitiremedim, neyse gözüm iyi ya, haftaya yaparım artık... Şengül, Gülnur, Matchico (nasıl yazılıyor bilmiyorum, uydurdum bu yazılışı) çok teşekkür ederim hepinize...

Today during my enamaling course while I was cleening the copper with a machine something went into my eye. I wasn't able to open it and it turned red at once. We tried to find what and where it was with Gülnur and in the end spotted it under my eye lid... Gülnur, me and our Japaneese teacher tried our bests to get it out was couldn't succeed. Just as I decided that we will not be able to do it and I needed to go to a hospital, a new friend Şengül that I'de recently met through Gülnur, heard about this and came to my rescue. She was able to get it out with a stick wraped up with cotton, that our Japaneese teacher had invented to replace an ear cleaning bud.  It was a big piece for an eye and I was immediatly relieved when it was out. I thank everybody for their help, especially Şengül who saved my day. I don't even know how I would be able to drive myself up to a hospital with an eye closed and flowing. I found the copper cleaning part of this course to be bit hard. Actually I have a hard time each Saturday, my nose starts flowing and burning as of the copper dust. This week I'de started wearing a mask but I realized that I need to wear work glasses also. Worst case I will take my swimming glasses with me next week.... Of course because of my eye I wasn't able to complete what I'de started ., but my eye OK so it's not a big deal, I will finish it next week... Şengül, Gülnur, Matchico (I don't know how it's spelt, I made this up) I thank you very much...

Bunlarda Mine tekniklerini öğrenme denemelerim...

And these are my Enamaling techniques trials...

Bu henüz bitmedi, bitirmek için kırmızı mine tozumun gelmesini bekliyorum... Mine tozu oldukça pahallı bir malzeme olduğundan cömertçe her rengini ilk başta almak pek mümkün olmadı, ihtiyaç duydukça sipariş veriyorum...

This isn't finished yet. I'm waiting for my red enamal powder to be able to finish it...As Enamal powders are quite expensive it is not possible to by all the colors at once so I place an order according to my needs...

Atölye çantası - Workshop bag

Mine kursuna giderken malzemelerimi derli toplu götürebilmek için bir çanta diktim. Çantanın içine de terlik kutusu diye satılan plastik kutulardan aldım 2 tane. Bir tanesinde mine tozlarım, diğerinde aletlerim duruyor. Bu sayede kursa giderken toparlamamı gerektiren küçük küçük parçalarımın varlığından kurtuldum, hem de kurstayken malzemelerim derli toplu durabiliyor...

I sew a bag for myself to take to my enamaling course. I bought 2 plastic boxes that are sold as slipper boxes. I have my enamals in one of them and my tools in the other. Thanks for this I got rid of small bits and pieces that I need to gather before going to my course and plus this my material can stay  neat and tidy during the course...

Kışlık telefon kılıfları - Winter phone cases

Şu sıralar hayat hızlı akıyor. Aklımda yapmak istediğim tonlarca iş oluyor ama bir bakmışım yeni bir hafta başlamış ve ben istediklerimi yapamamışım. Bir de yetmiyor gibi grip oldum, günlerdir elimde bir kutu mendille dolanıyorum, burnumu silmekten başka bir şey yapmaya enerjim de kalmıyor.

Life is flowing fast these days. I have loads of things that I want to do but without being able to do them I realize that a new week has already come. And on top of that I have a flu, I've been wondering around in the house with a box of tissues. I have to cleen my nose so often that I don't have energy left over to do anything else. 

Bu kış benim kurslara gitme kışım oldu. Öncelikle Denge Merkezinde Erickson yaşam koçluğu eğitimine başlamıştım Ekim ayında, henüz 2 modülü bitti, 2 kaldı. Modüller arasında grup çalışmalarımız oluyor, haftada 1 kere bunun için toplanıyor ve çalışıyoruz. Tabii bu toplantıların haricinde de çalışmak gerekiyor, gribim sebebiyle dünkü çalışmaya gidememiş olmanın huzursuzluğunu yaşıyorum şimdi. Bu kursa gitmeyi kafama koyalı yıllar oldu aslında ama bir türlü zaman ve maddiyat kavramlarını bir araya getiremediğim için sürekli erteliyordum. Bu sene  bunların ikisinin bir araya gelmeyeceğini anladım, en uygun zaman diye bir şey yokmuş meğer... Çok ta iyi yapmışım bu adımı atmakla. Çok güçlü olduğunu düşündüğüm bir sistemi öğreniyorum ve çok güzel insanlar tanıdım, ki bu da bonus oldu benim için. Kursu Zerrin Başer adında bir doktor hanım veriyor, gerek o gerekse de ekibi çok iyiler.

This winter has been my going to courses winter. First of all in October I started an Erickson Life Coaching training in Denge merkezi, finished 2 modules, have 2 to go. We have  group practices in between the modules so we meet once a week for this. Of course I need to practice more other then the meetings but now I'm feeling unhappy for not being able to go to yesterday's meeting because of my flu. I had in mind to go to this course for years now, but as I wasn't able to meet the time and cost standarts together I was continiously postponing this. This year I understood that these two would never be met, ther's no time as the most suitable time. I'm glad that I took this step. I'm learning a system that I think is very powerfull and I've met some very beautifull people and that was a bonus for me. This course is given by a lady who's a Doctor called Zerrin Başer, both her and her team is great.

Başladığım bir diğer kurs ise Ankara Olgunlaşma enstitüsünde verilen Mine kursu. Bu ise 8-9 aylık bir kurs. Benim bu kursla ilgili haberim bir arkadaşım sayesinde oldu ve inanamadım çünkü öyle güzel kurslar var ki Ankara Olgunlaşma enstitüsünün düzenlediği (hem de ücreti çok uygun). Bizim bu Mine kursumuzu bu okulun öğretmenlerinden biri ile bir Japon mine sanatçısı beraber veriyor. Mine çok bildiğim, sevdiğim bir şey değildi ama yapmaktan çok keyif aldım, bir şeyler yaptıkça da sevmeye başladım doğrusu. Bu mine kursunun bir sıkıntısı evde bir şey yapamıyor olmak, çünkü oldukça yüksek ısılı fırınlara ihtiyaç var ve pek tabii ki o fırınlardan evlerimizde yok. Dolayısıyla haftada bir gün ne yaparsan o kadarıyla kalıyorsun.

The other course that I started is the Enamaling course in Ankara Olgunlaşma Institude. This course goes on for 8-9 months. I heard about this course through a friend and I couldn't believe my eyes when I saw that there were many good courses held in Ankara Olgunlaşma Institude (and the cost is very appealing). Our enamaling course is given together by a teacher of this school and a Japanese  Enamaling artist. Enamaling wasn't something that I knew about and liked, but I'm happy doing it. And once I had some products finished I started to like it. The one drwback of this enamaling course is that it is not possible to do some in your place as it needs high temprature ovens and of course we don't have them in our houses. So what ever you do once a week, that's it.

Bütün bu kursların haricinde kışlık telefon kılıfları yaptım, bakalım sevecekmisiniz...

Other than my courses I made these winter phone cases, lets see if you like them...

Banyo halısı - Bathroom rug

Bu gece tesadüfen televizyonda "Dedemin İnsanları"'na denk geldik. Azdır benim elimdeki her şeyi atarak televizyona tam konsantre olmam ama filmin adını duyar duymaz hazır ola geçiverdim. Bu film de ne kadar hızlı televizyon da gösterildi, daha yenilerde sinemalarda değil miydi?  Yine şahaneydi ve yine Çağan Irmak... Seyretmediyseniz kaçırmayın derim... 

(Çiğdemmm siz geldiğinizde yine bir sinema gecesi yapalım ve bunu seyredelim beraber)

Tonight we coincidentally came across a movie on TV. "Dedemin İnsanları". I don't usualt throw everything in my hand and fully concentrate on the TV but as soon as I heard the name I was ready. Again It was marvelous and again it was Çağan Irmak... If you haven't watched it yet, I suggest you do... 

Bu aşağıda gördüğünüz ise banyoma diktiğim bir banyo halısı. İki kat aslında, havlu ve üzerindeki sert kumaş. Evdeki banyom için lavabonun önüne bir türlü bir halı bulup ta almayı başaramadım. Beğenemedim hiç bir şey,  sonunda kendim yapmayı akıl edebildim. 

The thing that is shown below is a bathroom rug that I sewed for my bathroom. Actually it is two layered, towel fabric and the tough fabric on top. I couldn't manage to buy a rug for my bathroom to go next to my sink. I didn't like anything but in the end I managed to come up with the idea to make one myself.

Yukarıdaki resimleri aydınlık olsun diye kış bahçesinde çekmiştim, aşağıdakiler ise banyodaki yerini aldıktan sonra çekilmiş resimler...

The pictures above were taken in the winter garden as it's light and airy there, the ones below are pictures taken after the rug has taken it's place in the bathroom...

Pembe ve Romatik- Pink and Romantic

Bu yaz yeğenim benden nişanlısı (şimdi karısı oldu) için bir şey dikmemi istemişti. Bir fotoğraf makinesi kılıfı... Yaz boyu, ne zaman atölyeme insem hep aklıma geldi bu istek ama ne yapacağıma bir türlü karar veremedim. Geçenlerde ne yapsam acaba diye düşünürken birden bu kılıfı yapmak istedim.  Amacım pembe ve romantik bir kılıf dikmekti... ve sonuç budur... "Pembe ve romantik diyorsun da bu NE?" diye sormayın sakın, ben de bilmiyorum... Ama biraz da kendimi savunayım; evlerden biri Pembe(msi), ağaç kalp şeklinde= romantik... Herhalde böyle düşündüm yaparken... Yoksa renk ve romantizm algımda bir deformasyon yok... yoktur... olamaz... yoksa olabilir mi?... (sonuca bakınca) var...  Artık yenisini yapacağım, ne yapayım... Zaten biraz fazla büyük oldu....

This summer my nephew asked me to sew something for his fiancee(now his wife). A camera case... All summer long whenever I went down to my workshop I remembered this wish but I couldn't decide what it will look like... Recently I was trying to decide what to make and suddenly I wanted to make this case. My aim was to make a Pink and Romatic case... and the result is this. Please don't ask "You said Pink and Romantic, so what's this?", I have no answer to this... Well, to defend my self; one of the houses is pink(ish), the tree is in the shape of a heart=romantic... While sewing it, I probably was thinking this...  I don't have any deformation in my color and romaticism perception... I don't think I have... No way.... or is this posiible?... (looking at the end result) I do have... Well I'm going to sew a new one... it was far too big anyway...

Hani kendime yazın kitap ayracı modunda kartvizit yapmıştım ya... Onları hiç kullanamadım.... Çantama attıklarım çantamın karmaşası içerisinde telef oldu, ne zaman ihtiyacım olsa yanımda olamadılar.. Bende bir kartvizit kesesi diktim kendime ve şimdilik çantamın içinde sağlam duruyorlar...

You know, in the summer I made myself a name card that could be used as a bookmark... I couldn't use them at all... The ones that I dipped into my handbag were wasted in the chaos of the bag and whenever I needed one I didn't have any... So I sew myself a name card case and now they are safe in my hand bag.  

Ultrabook çantası - Ultrabook bag

Yakın bir arkadaşımın önerisi ile onunla beraber Mine kursuna gitmeye başladım. Bu kursta bir şeyler yapabilmek için Mine tozlarının yanı sıra bakır plakalara ihtiyacımız var. Biz de dün bir parça bakır almak bahanesi ile Hamamönünden başlayarak, Samanpazarı, At pazarı... gezdik... bütün gün... Girmediğimiz dükkan, oturmadığımız cafe kalmadı neredeyse... En sonunda hava kararmaya başlayınca bakır almamız gerektiğini hatırlayabildik... Bütün paramızı harcadığımız için zar-zor çantalarızın ücra köşelerinden bulduk bakır paramızı... Neyse ki misyonumuzu tamamlayabildik, bir bakır alamadan dönmekte vardı... Yakında yaptığım mine çalışmalarını da paylaşmaya başlarım... Mine çalışmak ne kadar keyifli gelecek bana henüz bilmiyorum ama ön hazırlık (bakır almaya gitmek) kısmı şahane oldu.
Bu çantayı Ultrabook çantası olarak yapmıştım. Öndeki kalpler cep aslında... Üzerinde o kadar çok kalp olunca da resmini çekerken Elif Şafağın Aşk kitabını koymuşum, şimdi fark ettim...

I started an Emay course with the recomendation of a very close friend of mine. In order to be able to do things in this course you need copper plates besides the Emay powder. Yesterday for the intention of buying copper we were in Hamamönü, Saman pazarı, At Pazarı... all day... We had a look at nearly all the shops, sat in most of the cafe's... In the end when it started to get dark we remembered that our intention was to buy copper... As we had spent all our money we had to fish inside our hand bags to be able to find the copper money... Any way we were able to complete our mission, we could have easily returned home without any copper... I will share my Emay work soon... I have no idea how much fun I will percieve of the Emay work yet but the preperation stage (going out to buy copper) was brilliant.
I'de sewn this bag as an Ultra book bag. The hearts on the front are pockets actually... 

Şemsiyeli kız - Girl with umbrella

Bu da yine bir tablet bilgisayar kılıfı, üzerini ise şemsiyeli bir kadın süslüyor. Yağmurlar başlayınca Şemsiyeli ve pardesülü olmasını mevsimsel ahval ve şartlara çok uygun buldum. Paris te gezerken pek öyle mağaza filan bakmadım nasılsa bir şey almayacağım diye. Fakat bir mağaza beni içine çekti resmen. Adı Desigual ve içindeki tüm kıyafetler hipi yada bohem tarzda. Tüm ürünleri çiçekli,işlemeli hatta etekleri genelde eğri kesimli... Mağazanın içerisindeki  her şeye gönül gezdirdim, hatta işlemeli bir ayakkabılar vardı elimden bırakamadım. Fakat tabii fiyatları oldukça yüksek olduğu için bir süre sonra bilincim yerine geldi ve girdiğim gibi aynen çıktım mağazanın içinden, sonrada tekrar bilincimi yitirme olasılığına karşı o mağazayı nerede görsem, görmezden geldim. İşte o mağazada çiçekli ve işlemeli pardesüler, paltolar vardı. Aşağıdaki kızımın pardesüsünün çiçekli olması şimdi resimlerine bakarken bana o mağazadaki muhteşem pardesüleri anımsattı. 

This is another tablet case dressed with a women holding an umbrella. I found it to be very suitable with the seasonal conditions as the rains have started. When I was in Paris I didn't look at any shops as I was not in the intention of buying anything. But there was a shop that actually sucked me inside. Name is Desigual and everything inside has a hippy or bohemian style. All the products are flowery, embroidered and even most of the skirt parts were crooked... I desired to buy everything they had in the shop, I even  couldn't let go of a pair of embroidered shoes. But as the prices were high and my consciousness came back again in time I left the shop empty handed. Afterwards whenever I saw the shop I acted as if it wasn't there just in the fear of losing my consciousness back again. In that shop they had flowery and embroided raincoats and coats. Now lookiing in the photos below just reminded me of those gorgeous coats. 

Kapama kısmını yaparken evde cam boncuklarımı buldum ve onlardan birini kullandım. Diğer renkli boncuklar ise benim geçmişteki polimer kil boncuk çalışmalarımdan. Fotoğrafı çok yakından çektiğim için sanırım biraz bulanık çıkmış bu boncuklar...

While I was making the closure part I found my glass beads in the house and used one of them for it. The other colored beads are products of my polimer clay work in the past. The picture of these beads look a little bit blurry, I guess because I took their picture from a very short distance.

Meleklerle yaşamak - Living with angels

Daha önceki bir yazımda demiştim ya melekleri çok severim diye.  İşte dün beni evden çıkartmayan projem buydu. Bir çanta dikerken bir anda bunları yapmak aklıma düşünce hemen işe koyuldum ve bitirdim. Gece çektiğim resimleri beğenmiyorum, o yüzden bunları dün paylaşamamıştım burada... Gündüzü, havanın aydınlık ve güneşli olduğu bir zamanı bekledim resmini çekmek için. Resim çekmek ne kadar zor bir şey... Bir türlü nereye koysam da resmini çeksem bilemedim, o yüzdendir ki aklıma gelen her türlü yerde çektiğim resimleri paylaşıyorum. Çok sevimli geldiler bana... Size???

I'de already told you about my love for angels in one of my earlier posts. This is the project that made me stay at home yesterday. While I was sewing a bag this came into my mind and I buckled down to work and finished these. I don't like pictures taken in the night time,  that was the reason I didn't share them yesterday... I waited for the daytime , the time when it's full of light and sunny in order to picture them. Taking a photo is such a struggle... I couldn't decide where I should locate them for the picture so I'm sharing the photos that I took in every spot that I could think of. I think that they look cute... And you???

Keçe kılıf, kalpli - Felt case, with heart

Bugün dışarıda işlerim vardı ama canım çıkmayı istemediği için hepsini erteledim. Dün gece geç saatlere kadar internette dolandım, epeydir çok ta bakamamıştım, blogları gezdim... özlemişim... Sonra bulduğum bir yarışmaya katılasım geldi... "Bumerang"'ın yarışmasına denk geldim. Aslında bu yarışmaya daha önce "Turuncu Odanın" blogunda denk gelmiş hatta oylamış ama kendim katılmak adına ilgilenmemiştim. Gece'nin bir yarısı  yazarkafe'ye bir şeyler yazmak için girdiğimde dikkatimi çekti ve formu doldurarak yolladım. Aslında başvurduğum kategori yerine başka bir kategoriden katılımım onaylandı. "En çalışkan blog" kategorisi. Bu yaz ki durumumu saymazsak çalışkan sayılırım, değil mi? Bilmiyorum sistemin nasıl işlediğini ama dışarıdan insanlar oylayabiliyor, her ne kadar ben açıklamasından bunu anlamıyorsam da... Eğer oy vermek isterseniz sol üstteki yeşil kutuya tıklarsanız sizi direkt olarak oy verebileceğiniz sayfaya götürüyor.

Gelelim bu gün ki paylaşımıma... Keçe bir Ipad kılıfı ya da çantası... Gri - kırmızı - beyaz... Takılmıştım bu renklerle bir şey yapmaya, ortaya bu çıktı... Nasıl olmuş???

Today I had things to do outside but I didn't want to leave home so I delayed them all. Yesterday night I surfed the internet till late, I visited blogs I hadn't been able to have a look at since long... I realized that I'de missed them... Then I felt a desire to enter a competition that came up my way...  I came across the "Bumerang" competion... Actually I'de seen this one in "Turuncu oda"'s blog, even voted for her but hadn't cared about entering my self. Yesterday late at night when I went to "yazarkafe" to submit a post it caught my eye so I filled in the form and sent it. Actually I recieved an aproval for my application from another category instead of the one that I'de applied for.  "The most hard working blog". If we skip this summer I could be called hard working, don't you think so? I don't know how the system works  but despite my understanding of the explanation I see that every body can vote.... If you would like to vote you can click on the green box that is on the left side above, it will direct you to the voting page... 

Let's get to what I will share with you guys today... A felt Ipad case or bag... Grey - red - white... I was so badly wanting to make something in these colors, this came up... What do you think of it?